Aan de heer Mark Rutte tbv. “OPINIO”

Over Veiligheid, Infrastructuur, Research & Development, en Vakmanschap

Stelling: Wat de Burger tracht op te bouwen wordt door de Staat afgebroken.

“Aan ZKH de Prins van Oranje (verkort)

Roosendaal, 21 juli 2007

Onderwerp: Uitspraak dd. 30 mei 2007, Raad van State nr. 200606990/1/H3.

Koninklijke Hoogheid,

Bij Uw post vond U inmiddels een kosteloos toegezonden boek, (“No cure - no pay contra de Staat der Nederlanden”, ISBN 9080838632) bevattende de voorgeschiedenis van boven genoemde uitspraak van de Raad van State. Dit boek is de weerslag van een door ondergetekende uitgevoerd karwei in het kader van Waterbeheer, materie waarin U zelf werkzaam bent en ondergetekende lange tijd werkzaam was. Ik dicht U hier wegens ons gemeenschappelijk metier graag enige interesse toe.

Het karwei, een bergingsopdracht op de Noordzee, alsook de voorwaarden der financiële afwikkeling werden volledig gedicteerd en geregisseerd door de Staat der Nederlanden: (Ministerie van Justitie, resp. Het OM (OvJ) te Amsterdam, resp. de Rijkspolitie te Water). De bergingsopdracht werd door ondergetekende stipt, snel en met volledig resultaat uitgevoerd. Dit resultaat is door de Staat nooit bestreden; evenmin als van staatszijde ooit volledige schadeloosstelling jegens ondergetekende is gevolgd.

Door het laatste kwam ondergetekende financieel in de knel, werd tot procederen gedwongen en is vervolgens daardoor in serieuze aanvaring gekomen met de gevestigde, ambtelijke en politieke orde. Dit tegen de Staat uiterst moeizame, procederen is nu uitgemond in de voorliggende uitspraak. Vanzelfsprekend gaat de discussie al lang niet meer over de maritieme zaken, maar is deze verzand en vergaan in de ongure, troebele ambtelijke en politieke krochten, waarin de spelregels bepaald niet ‘des bergers’ zijn.

Uiteraard treft U geen enkele schuld voor de oorsprong (1979!), wat echter niet wegneemt dat deze kwestie nu, tijdens Uw Voorzitterschap, nog steeds bestaat, voor ondergetekende een volstrekt onverdiende en te zware last is, daardoor een schaduw werpend op goed beheer en bestuur.

Mijn bijdrage in opdracht van de Staat aan Waterbeheer destijds was gewenst, nuttig en geslaagd, maar is door ambtelijke corruptie, arrogantie, willekeur en doofpotgedrag verworden tot een drama voor ondergetekende. Een kwestie als deze door ontwijkend gedrag van het hoogste rechtsorgaan laten voortbestaan is een regelrechte blamage

Hoogachtend,

Antwoord dd. 27 juli/9 aug. 2007 van mr. M.A. Looye, directeur Kabinet der Koningin:

“U ontving van de Minister-president op 16 april 2002 antwoord op uw eerdere brieven aan de Koningin.

Het is helaas voor de Koningin en Prins Willem Alexander niet mogelijk verdere tussenkomst te verlenen.

Brieven van u over dit onderwerp zullen niet meer in behandeling worden genomen.

Commentaar:

Uit “No cure - no pay contra de Staat der Nederlanden”.

"In dit boek komen ook zogenaamde ‘Hooggeplaatste Heren’ en enkele van ‘s lands ‘Voorname Instituten’ ter sprake. En ik bedoel nou even niet de wat lagere ambtenaren.

Voor de eerst genoemden volgt hier mijn wens:

Dat ze - na lezing van dit boek natuurlijk - aan het einde van hun miserabele bestaan door de duivel zullen worden opgewacht; die met een bot mes het allerlaatste restje onverdiende vet ook nog van hun rammelende knoken zal schrapen; om er dan stinkende, walmende kaarsen van te draaien; om ze bij te lichten op hun eindeloze tocht; kruipend op hun kale, puntige knieschijfjes naar de eeuwige verdoemenis..."